مرزهای ظریف فضیلت و رذیلت
مرزهای ظریف فضیلت و رذیلت[*]
محافظت نمای:
علم خود را… از خودپسندی؛
سنگینی و وقار خود را… از تکبر؛
عطا کردنت را… از اسراف؛
چابکی خود را… از شتابزدگی و عجله؛
کیفردهی خود (در تنبیه کردن خطاکاران) را… از زیادهروی؛
عفو و گذشت خود را… از ترک اجرای حدود الهی؛
خاموشی خود را… از درماندگی در سخن؛
گوش دادن خود را… از بدفهمی [و سوءبرداشت]؛
اُنس [و معاشرت] خود را با دیگران… از بیهودگی و هرزهدرایی؛
تنهاییها و خلوت خود را… از ضایع گذاشتن [حقوق؟]؛
تاوان خواهی (و مطالبهی حق) خود را… از لجاجت و سرسختی؛
گریز و طفره رفتن خود را… از گردن نهادن و کوتاه آمدن؛
و احتیاط خود را… از بزدلی.
[*] (الحیاة، ج ۷، محمدرضا حکیمی، محمد حکیمیوعلی حکیمی، انتشارات دلیل ما، 1388، ص 487 – 486)

